Sardinië - Tussen de zee en het land
Toen Luke werd voorgesteld om ons te zeilen in Sardinië leek niet echt, ik was blij, opgewonden om een 'nieuwe en spannende ervaring te proberen als de Deep Water. Ik had nog nooit geprobeerd voor die tijd, alles was nieuw en wachten om ontdekt te worden, niet veel verwacht.
Dus een beetje 'e-mails, weinig telefoontjes naar vrienden en een paar dagen te organiseren van de reis. Het vertrek was gepland
Sanremo 30 uur na aankomst in Cape Jagen in Sardinië, in de buurt van Alghero. Naast de verandering in de plannen op het laatste moment een aantal niet in staat zijn om met ons mee, alles is geregeld en herschikt tot in de perfectie. We werden vergezeld door drie vrienden in Genua supermotivati niet wachten om te proberen hen: Daniela, Guido en David. Irene maar ze bleef bij ons vanaf het begin zoals gepland.
De stimulans op zijn hoogtepunt was, Lucas en de bemanning jongens gaf ons een geweldige ervaring die we nooit zullen vergeten.
Zondagmiddag, springen en gemotiveerd als we lijken te Harbor Springs zon met veel bagage en talloze twijfels en weddenschappen over waar we zouden hebben gemaakt hen het gevoel eindelijk vertrekken we. De boot heet "Martinez ongestraft ...", 15 meter lang en 4,50 breed, volledig ingericht, de bemanning bestaat uit vier kinderen: Luke, Antonella, en Robert Pierce, allemaal erg bedreven in het beheer ervan, met gemak en totale veiligheid, elke beweging en actie ze wordt gedaan met absolute precisie ja, dat lijkt eeuwig te leven.
De reis begint onmiddellijk stimulerend, ons in staat stellen om te rijden, de kopspijkers en andere kleine dingen uit te proberen op hun beurt proberen de koers te blijven door te kijken naar het kompas, wordt ons verteld dat alles wat een specifieke naam heeft, en zoals in elke discipline en levensstijl respecteren van een jargon, voor ons op dit moment nog steeds onbegrijpelijk, zoals: Cazza het grootzeil, addugliare de top, bakboord, hees de fok, en woorden als, puggiare, voorlijk, gemak uit, dekken, boom, de fokkenval , bootshaak, tuin en mascotte, en vele anderen.
Een 'leuk aspect van het leven aan boord is de bijgelovige praktijk races voor de jaren heb ik vaak gezien atleten met persoonlijke verzoenend rituelen, sloegen alle maar hier, bijvoorbeeld, heeft iets verboden paars en groen voor de Italianen voor het Engels, Dan, nooit een paraplu open of gesloten is met de boot, de mooiste is degene die je nooit schoenen laat ondersteboven op de grond (denk aan de dode drijvende verdronken ...), of niet veel, omdat het herinnert aan de fluitende wind, en te veel is niet goed, storm in de sprong en kort. Dus de eerste uren van de reis waren interessante lezingen over de gewoonten van zeilers.
Deze jongens sloeg me, drie van hen had een heel ander leven in het verleden samen te werken co
mij het meest van de mensen die wonen in de stad, dan met de loop der jaren zijn de ervaringen van het leven hen gedreven om iets van te zoeken
iverso te voelen meer tevreden, zo lieten ze alles achter, geen spijt, de beslissing om te leven in een boot, en dat is hoe hun leven bij elkaar kwamen. Sindsdien hebben ze bleven elkaar te delen veel nieuwe ervaringen, en als deze baan is moeilijk en vermoeiend hun ogen overbrengen tevredenheid van de patiënt
Ik woon in vreugde en wat de zee heeft besloten voor hen. Het vergt moed om soortgelijke beslissingen, maar ze lijken erg gelukkig met hun keuzes.
Onder hen is Pierce, een heel bijzonder en interessant: een waarnemer, zijn ogen alert. Hij reisde de wereld aan het proberen alle klusjes en veel van zijn reizen heeft een tatoeage op het lichaam als voor willen de herinneringen van wat hij heeft gewoond in elke plaats ver weg, de transformatie van zichzelf in het boek van zijn leven te behouden. Elk ontwerp heeft een verhaal voor ons is een diep en veropiacere hem horen vertellen ons zijn ervaringen, zodat het 's avonds onder de sterrenhemel we buiten zitten op de "cockpit" om hem heen, en het verlaten van ons mee te nemen in zijn wereld.
De aangename uren besteed aan het ontdekken van een "nieuwe realiteit" van de zee, want deze jongens wonen op boten voor m
Het behandelt verschillende dagen per jaar, waardoor klanten over de hele wereld, maar een prachtige job met grote verantwoordelijkheid, zowel voor de mensen boot. Het warme licht van de zonsondergang en onmiddellijk veel helderder is dan op aarde, alles roze. We terugtrekken in onze zakken proberen te slapen 'te krijgen en in slaap gesust door de schommelende beweging van de boot we allemaal naar beneden vallen.
Helaas is de wind maakt je wachten, dus we zijn gedwongen om volledig te verplaatsen naar de motor beperkt dit een beetje 'snelheid, ongeveer 6/7 knopen tegen 10/12 knopen gaan varen met een goede lucht.
Vanaf de ochtend hebben we hem vinden Roberto en Antonella uitstekende koks, heerlijke lunches en diners, zal de zeelucht maar we eten als wolven, met uitzondering van de Stella en Irene dat, omdat van sommige 'van misselijkheid hebben de voorkeur om te vasten voor de duur de reis (30 uur ...). In de middag bereiken we de kust van Corsica, krijgen we op de boot voor beter in staat om beter te benaderen en als de rotswanden kan geschikt zijn voor ons doel te zien, maar helaas ze zijn alleen leuk om naar te kijken, je meteen zien ook brokkelig, na een korte reis terug Martinez en wij hervatten onze reis.
Onder de verhalen en grappen met Pierce en de strekking van David en Guido, die niet ooit naar buiten komen, een andere 
dag gaat voorbij, en ten slotte aankomen. De bemanning ook meer tijd zeilen 's nachts, zodat Lucas vroeg in de ochtend, bereikte de kust van Capo Caccia, David valt vreemd genoeg wakker liep om wakker te worden, lopen we langs een lange wand met uitzicht op de zee met elke stijl van klimmen en rocciaperfetta: grijze kalksteen met lange buizen die naar beneden gaan en drop offs van alle soorten, we hebben. Hij en Guido poot en herhaal zinnen onsamenhangend, dat de tijd die ik nog niet kunnen ontcijferen gegeven, maar de aanblik van die show Ik hoef niet met andere woorden om te begrijpen dat dit de juiste plaats. We waren in de voorkant van een oneindig aantal mogelijke lijnen, klimmen op een compacte muur, lang voor mijl. We kwamen.
Capo Caccia - Alghero
Een snel ontbijt en alle springen op het vlot. Roberto neemt ons mee voor een eerste cruise, dus gaan we langs een aantal zijden van een kleine baai, een vlakke zee, licht groen dat ziet er zo schoon dat de lucht. Wij verwarmen de reactie op een kleinere wand licht overhangende met duizenden gaatjes en begint de eerste fase van de onvermijdelijke val. Het water is nog koud en een lichte wind achter ons voortdurend.
De eerste dag van de Deep Water is zeker de meest opwindende tijd, maar ook de meest traumatische. De geest is het fregat visuele factor, afhankelijk van waar u zich in de herfst is min of meer bang voor, zodat u meer te richten op de klim, je gewoon trek de stekkers, in de hoop dat de volgende beter is dan de vorige, factor is voortdurend na te denken over "effect op het water", we laten afleiden door wat dan ook, maar het is onvermijdelijk, want het is de eerste dag, de eerste keer. Als u wilt proberen deze nieuwe manier van het aanpakken van de klim wordt het duidelijk in dit stadium. Als je maar niet nu stoppen, anders blijft alleen de herinnering aan "stress".
De geest creëert onbewust beperkingen om ons te beschermen. Elke keer proberen we een nieuwe discipline, zelfs niet kennen van de risico's die u op zijn hoede en angst wordt een goede rem, we hoeven alleen maar te herkennen en te testen de werkelijke risico's, dan is alles verandert in een prachtig spel.
Wij realiseren ons al snel dat het water nog op bepaalde hoogten niet moeilijk is, inderdaad is het een goede crash pad om je heen, het belangrijkste is om te vallen in rechte poten lopen mogelijk gesloten (vooral voor mannen). We vervolgen onze tocht, benaderen we elke lijn salibile lijkt, de rots natuurlijk, die een maagd, soms breekt en de vaten zijn meestal erg stoffig, dus tussen pogingen en een ander op zijn beurt een beetje 'reiniging, wat resulteert in volgende herfst. Het spel wordt herhaaldelijk betast een pad totdat een van ons ontdekt haalde op een richel of tot een duidelijke ronchia dat het einde markeert of in zeldzame gevallen de top bereiken, en nog steeds de enige weg naar beneden is de sprong. In een mum van tijd allaghiamo volledig opblaasbare Roby ons verlies terug te krijgen, salendoci boven volledig nat snel vol met water, weken alles wat binnen is, met inbegrip van magnesiet, die overgaat in een vloeistof die onbruikbaar wordt en betast de enige oplossing. Het nieuwe spel is een uitdaging, als kinderen blijven lijnen, zoeken en maatregelen genomen waar mogelijk te veranderen.
Roberto, hij klimmer, offerte notities van de grote muur, op zoek naar nieuwe stappen terwijl we klimmen. Ondertussen, de andere haltes op de smalle richels in de buurt van de vertrekhal perplex studie de mogelijke aanwezigheid van kwallen. Vaak is de huidige benaderingen van de muren, ze te groeperen in de baaien waar ze gevangen blijft voor uren. Ze zijn klein en roodachtig, maar niet erg gevaarlijk in geval van contact orticanti. Ir
ENE was geraakt voor een moment uit een en vond twee tekens dik en pijnlijk, zoals brandwonden.
Het is koud, winderig, niet genoeg om snel te drogen na de duik, dus we terug met de boot om te eten en terug te nemen een beetje. De rotsachtige kustlijn is erg lang, is het nutteloos om gewoon te blijven op dezelfde muur. Nieuw geregenereerd het spel hervat, we spostiamoin functie van de zon totdat je onder een steile muur perfect in every way, achtergrond, side richels comfortabel genoeg om te drogen en de zon laat. Elk op zijn beurt proberen routes die ziet meer haalbaar is, in volledige harmonie met de plaats, zonder rang, namen, niets, alleen maar klimmen. Het feit dat er een touw of crash pad is het mooiste deel van deze discipline, het doel wordt volledig vervreemden de geest van allen, vrij van alle beperkingen en het onbewuste om alleen te zijn met de rots, die dan de " verband tussen de twee 'werelden': de zee en de aarde. We hebben geen behoefte aan een ander. Ik denk dat dit de spiritualiteit en de zuiverheid van het diepe water.
De avond wordt geleverd in een moment, laten we teruggaan naar de boot en langs de korte rek in gezichten de rubberboot horloge van iedereen verlicht zoals gloeilampen, we zijn weer terug als kinderen gemotiveerd aan de slag met de nieuwe "spel" van de zomer.
De volgende dag reizen we per boot bereiken we een indrukwekkende grot, ongeveer 15 meter hoog, met een plafondhoogte van 3 meter en de eerste lengte van ongeveer 10 meter. dan uit van een overhangende gezicht vol met water genomen rond en met uitzicht op zee, perfect. 
Alleen beseffen dat we bij de basis is een tapijt van kwallen, kleine maar overal. Niemand durft te laten voor angst om te vallen op hem, zonder veel twijfel tot Guido dapper opent de weg. We kleden met bijna winter kleding, broek en shirt met lange mouwen met hoge kraag te beperken het contact in het water. De keuze effectief blijkt, niemand brandwonden op, iedereen voelt zich de meest spectaculaire lijnen, met Guido David, en we proberen tieten, maar de scheur door het midden wordt het heel fakkels ook altijd aanwezig op de zout genomen ons naar beneden te drukken, maar Dit is onderdeel van het spel is leuk en we zijn blij om zelfs maar te proberen.
Een groep Duitse duikers naar ons te kijken van een grote boot voor een paar uur zonder te begrijpen wat we doen, soms het uitproberen van een fluitje of een klap, maar niet begrijpen de reden voor onze klim. Ze zijn dat u een beetje 'zien als iets nieuws en ga dan weg.
Na een paar uur waarschijnlijk de huidige toeneemt, weet ik niet, maar er is een onbestemd aantal kwallen, ongeveer drie keer die gevonden worden in het begin, vallen op het te riskant dus we besluiten om te vertrekken.
In de namiddag gaan we naar Alghero op de leveringen wat ontbreekt te nemen en een beetje lopen op het land tussen de prachtige oude straten die de haven omringen. Iedereen is op zoek naar een lift wat het nodig heeft, tot we verzamelen voor het diner in de avond het vertellen van de emoties ervaren in deze eerste dagen. Direct na de spijsvertering als een oefening voor een goed rendement in het voetgangersgebied van een beetje voedsel naar 'onze geest als een kind gevonden door het maken van een beetje' gezonde 'Boulder Street "waar mogelijk, pas gesnoeide bomen, op verkeersborden , stenen muren, tot laat in de avond. Soms is het belangrijk te laten gaan en breken de mal.
De paar resterende dagen van het beklimmen van muren om ze te wijden aan de dichtstbijzijnde haven, bogen en overhangen zijn perfect voor ons doel. De kwallen nu houden ons bedrijf een beetje 'overal maar we zijn bijna aan gewend, maar klimmen,, aarzelend net iets' langer dan het moment dat we vertrekken, hem te kennen ... finirci
De bemanning was geamuseerd om ons te zien leven deze nieuwe realiteit, die vaak aan te moedigen ons uit de boot ligt mo
lto dichter bij de mogelijkheid om ons te observeren. Pierce nu gefixeerd op zijn hangmat naar ons te kijken zonder commentaar, voor de dagen van samenwonen heeft niet gereageerd op deze andere stijl van klimmen, die weet dat idee is deze sport gemaakt en aan ons dat we nodig hebben om sterke emoties voort te zetten, zou zonde geweest zijn interessant zijn standpunt van buitenaf. Voor de rest van de bemanning is anders, want als we klimmen en op zoek wilde ook proberen.
Ondertussen Irene nieuwe schaalbare herhalen lijnen bedenkt, we onophoudelijk volgen, het "spel" er nooit moe, totdat Roberto na contact met vrienden op betrouwbare weer, waarschuwt ons dat het tijd is om terug te keren, in plaats van een storm is coming serieus, om het te vermijden moeten we snel naar het hotel. Al onze "nieuwe wereld" eindigt in een moment, echter, en was prachtig. Ik zal nooit ophouden met deze geweldige vrienden die hebben ons een unieke, nieuwe, vol continue en diepe emoties bedanken.
De terugreis is een beetje 'meer levendige van de voortgang, de golven nog onaangekondigde, hoewel lichte begint te komen, wordt Pierce de eerste tekenen van mislukking voor de n-de farting wedstrijd tussen David en Guido, twee volwassenen die zich als kinderen. Nog steeds proberen om het laatste woord aan de beats van Pierce te verwijderen, maar tevergeefs, hun levenservaring te beperkt is om te gaan met hem. Zittend boven alles van ons denk terug aan die tijd leefden, vriendschap, verrassingen, plezier en samen groeien. Dank aan alle jullie, bracht ik een aantal van de beste dagen van mijn leven.
TECHNISCHE GEGEVENS
- Beste tijd:
- Van mei tot half oktober.
- Nuttige tips:
- Dichtstbijzijnde haven: Alghero
- Het is makkelijker om te klimmen met korte broek.
- Ga naar verschillende magnesium-zakken in een nylon draagtas, of alleen gemakkelijk gebruik maken van een weefsel van kunststof tuimelen, de essentiële vloeibare krijt.
- Breng twee paar schoenen, bij voorkeur oud, zijn van mening dat met het zout droge en beschadigde huid.
- Draag een handdoek in nylon zakken.
- Het is absoluut een boot nodig om de muren te benaderen.
- Referentie sites voor informatie diep water en rotsen in de omgeving:
- Informatie voor boottochten:
Vraag Lucas Up: 347-2283978
Website: www.flashvela.it
Porto Sole - San Remo
Tel 0184-532483