Σαρδηνία - Ανάμεσα στη θάλασσα και τη γη
Όταν ο Λουκάς προτάθηκε να μας ιστιοπλοΐα στη Σαρδηνία δεν φαίνεται αληθινό, ήμουν χαρούμενος, ενθουσιασμένος που θα δοκιμάσει μια «νέα και συναρπαστική εμπειρία, όπως τα βαθιά νερά. Ποτέ δεν είχε δοκιμάσει πριν από εκείνη την εποχή, τα πάντα ήταν καινούρια και περιμένει να ανακαλυφθεί, δεν περίμενα πολλά.
Έτσι, e-mail ενός μικρού », μερικά τηλεφωνήματα σε φίλους και σε λίγες μέρες για να οργανώσουν το ταξίδι. Η αναχώρηση είχε προγραμματιστεί
Σαν Ρέμο 30 ώρες μετά την άφιξή του στο Κέιπ Κυνήγι στη Σαρδηνία, κοντά Αλγκέρο. Εκτός από την αλλαγή στα σχέδια την τελευταία στιγμή, κάποιες άλλες δεν είναι σε θέση να ενωθούν μαζί μας, όλα έχουν τακτοποιηθεί και αναδιατάχθηκαν στην τελειότητα. Εμείς ενώθηκαν με τρεις φίλους στη Γένοβα supermotivati δεν περιμένουν να τα δοκιμάσετε επίσης: Ντανιέλα, Guido και David. Ειρήνη, αλλά έμεινε μαζί μας από την αρχή, όπως είχε προγραμματιστεί.
Το ερέθισμα ήταν στο αποκορύφωμά της, ο Λουκάς και τα παιδιά πλήρωμα μας έδωσε μια εκπληκτική εμπειρία που δεν θα ξεχάσετε ποτέ.
Κυριακή απόγευμα, το άλμα και κίνητρα όπως φαίνεται στο λιμάνι πηγές ήλιου με πολλές αποσκευές και αμέτρητα αμφιβολίες και τα στοιχήματα σχετικά με το πού θα τους έκανε να νιώθουν επιτέλους αφήνουμε. Το πλοίο ονομάζεται "Martinez ατιμώρητες ...", 15 μέτρα μήκος και 4,50 πλάτος, πλήρως εξοπλισμένο, το πλήρωμα αποτελείται από τέσσερα παιδιά: Λουκάς, Antonella και Ρόμπερτ Πιρς, όλα πολύ έμπειρος στη διαχείριση αυτή, με την ευκολία και το συνολικό ασφαλείας, κάθε κίνηση και δράση που δεν γίνεται με απόλυτη ακρίβεια, έτσι που φαίνεται να ζουν για πάντα.
Το ταξίδι αρχίζει αμέσως να ενθαρρύνει, να μας επιτρέψει να οδηγείτε, προσπαθήστε να τα καρφιά και άλλα μικρά πράγματα, με τη σειρά τους προσπαθούν να παραμείνουν στην πορεία κοιτάζοντας την πυξίδα, μας λένε ότι τα πάντα έχουν ένα συγκεκριμένο όνομα, όπως και σε κάθε πειθαρχία και τον τρόπο ζωής τηρώντας μια διάλεκτο, για μας αυτή τη στιγμή ακόμα ακατανόητο, όπως: Cazza την μαΐστρα, addugliare η κορυφή, καρφί λιμάνι, ύψωσαν της κεραίας, και λέξεις όπως, puggiare, Luff, ευκολία έξω, καταστρώματα, έκρηξη, το βραχίονα υπέρας , κοντάρι, κήπο και μασκότ, και πολλοί άλλοι.
Μια «ωραία πτυχή της ζωής επί του σκάφους είναι οι προληπτικοί αγώνες πρακτική εδώ και χρόνια έχω δει πολλές φορές οι αθλητές με την προσωπική εξευμενιστικός τελετουργίες, κερδίσει όλα, αλλά εδώ, για παράδειγμα, έχει απαγορεύσει κάτι μωβ και το πράσινο για τους Ιταλούς για την αγγλική, Στη συνέχεια, ποτέ δεν ανοίξει μια ομπρέλα ή να κλείσει με πλοίο, η ωραιότερη είναι αυτή που ποτέ δεν αφήνουν τα παπούτσια ανάποδα στο έδαφος (θυμηθείτε τους νεκρούς πνίγηκαν κυμαινόμενο ...), ή όχι πολύ γιατί υπενθυμίζει το σφύριγμα του ανέμου, και πάρα πολύ δεν είναι καλό, καταιγίδα στο άλμα και σύντομη. Έτσι, οι πρώτες ώρες του ταξιδιού ήταν ενδιαφέρουσες ομιλίες σχετικά με τις συνήθειες των ναυτικών.
Αυτοί οι τύποι με χτύπησε, τρεις από αυτούς είχαν μια εντελώς διαφορετική ζωή στο παρελθόν, συνεργάζονται από κοινού
Με περισσότερους από τους ανθρώπους που ζουν στην πόλη, στη συνέχεια, με την πάροδο των ετών, οι εμπειρίες της ζωής τους έχουν οδηγήσει να αναζητήσουν κάτι
iverso να αισθάνονται περισσότερο ικανοποιημένοι, έτσι ώστε να αφήσει όλα πίσω, δεν το μετανιώνω, αποφασίζουν να ζήσουν σε μια βάρκα, και ότι είναι πώς οι ζωές τους ενώθηκαν. Από τότε έχουν εξακολούθησαν να μοιράζονται πολλές νέες εμπειρίες μαζί, και αν αυτή η δουλειά είναι σκληρή και κουραστική στα μάτια τους μεταδώσει την ικανοποίηση των ασθενών
Ζω στη χαρά και ό, τι η θάλασσα έχει αποφασίσει γι 'αυτούς. Χρειάζεται θάρρος για να παρόμοιες αποφάσεις, αλλά φαίνονται πολύ ευχαριστημένοι με τις επιλογές τους.
Μεταξύ αυτών είναι Πιρς, ένα πολύ ιδιαίτερο και ενδιαφέρον: ένας παρατηρητής, τα μάτια του συναγερμού. Έχει ταξιδέψει ο κόσμος προσπαθεί όλες τις δουλειές και τα πολλά ταξίδια του έχει ένα τατουάζ στο σώμα και να θέλει να διατηρήσει τις μνήμες του ό, τι έχει ζήσει σε κάθε τόπο μακριά, μετατρέποντας τον εαυτό του στο βιβλίο της ζωής του. Κάθε σχέδιο έχει μια ιστορία για μας είναι μια βαθιά και veropiacere να τον ακούσουν να μας πει τις εμπειρίες του, έτσι ώστε το βράδυ κάτω από τον έναστρο ουρανό καθόμαστε έξω στο «πιλοτήριο» γύρω του, και αφήνοντας μας να μεταφέρει στον κόσμο του.
Οι ευχάριστες ώρες πέρασε ανακαλύπτουν μια «νέα πραγματικότητα» της θάλασσας, επειδή αυτοί οι τύποι που ζουν στις βάρκες για m
Συζητά αρκετές ημέρες το χρόνο, φέρνοντας τους πελάτες σε όλο τον κόσμο, αλλά μια θαυμάσια δουλειά με μεγάλη ευθύνη τόσο για τους ανθρώπους του σκάφους. Το ζεστό φως του ηλιοβασιλέματος και αμέσως να γίνει πολύ καλύτερο από ό, τι στη γη, πάντα γίνεται ροζ. Θα υποχωρήσει στις τσέπες μας προσπαθώντας να κοιμηθείς »και αποκοιμίσει η λικνίζοντας κίνηση του σκάφους όλοι πέφτουν κάτω.
Δυστυχώς ο άνεμος κάνει να περιμένουμε, οπότε είμαστε αναγκασμένοι να μετακινούνται εντελώς στον κινητήρα, γεγονός που περιορίζει την ταχύτητα ενός μικρού », περίπου 6/7 κόμβων κατά 10/12 κόμβους πρόκειται να πλεύσει με ένα καλό αέρα.
Από το πρωί να βρούμε τον Ρομπέρτο και Antonella εξαιρετική μάγειρες, νόστιμα γεύματα και δείπνα, θα τον αέρα της θάλασσας, αλλά όλοι τρώνε σαν λύκοι, με την εξαίρεση της Στέλλας και Ειρήνη ότι εξαιτίας ορισμένων «ναυτίας προτιμούσε να νηστεύουν κατά τη διάρκεια το ταξίδι (30 ώρες ...). Το απόγευμα φτάνουμε στην ακτή της Κορσικής, θα έχουμε στο πλοίο για σε καλύτερη θέση να προσεγγίσει πιο στενά και να δούμε αν οι τοίχοι ροκ μπορεί να είναι κατάλληλο για το σκοπό μας, αλλά δυστυχώς είναι μόνο ωραίο να δούμε, να σας δείξει αμέσως πάρα πολύ σαθρά, μετά από ένα σύντομο ταξίδι πίσω Martinez και να συνεχίσουμε το ταξίδι μας.
Ανάμεσα στις ιστορίες και ανέκδοτα με Pierce και ώθηση του Δαβίδ και Guido που δεν βγαίνουν ποτέ, μια άλλη 
μέρα που περνάει, και τελικά φτάνουν. Το πλήρωμα, επίσης, επιτρέπει πιο ιστιοπλοΐα ώρα τη νύχτα, έτσι ο Λουκάς νωρίς το πρωί, έφτασε στις ακτές της Capo Caccia, Ντέιβιντ πέφτει παράξενα ξύπνιοι έτρεξε να ξυπνήσει, είμαστε με τα πόδια κατά μήκος ενός μακρύ τοίχο με θέα τη θάλασσα με κάθε στυλ αναρρίχησης και rocciaperfetta: γκρίζο ασβεστόλιθο με μεγάλη σωλήνες που κατεβαίνουν και απόθεση οφ όλων των ειδών, έχουμε. Αυτός και ο Guido πόδι και επαναλάβετε προτάσεις αποσπασματικά, πως δεδομένου του χρόνου που ακόμα δεν μπορεί να αποκρυπτογραφήσει, αλλά η θέα του εν λόγω παράσταση δεν χρειάζεται άλλα λόγια να καταλάβουν ότι αυτό ήταν το σωστό μέρος. Ήμασταν μπροστά από έναν άπειρο αριθμό των γραμμών είναι δυνατόν να αναρριχηθεί, σε μια ενιαία συμπαγή τοίχο, πολύ για τα μίλια. Φτάσαμε.
Capo Caccia - Αλγκέρο
Ένα γρήγορο πρωινό και όλα άλμα στη σχεδία. Roberto μας παίρνει για πρώτη κρουαζιέρα, έτσι προχωράμε ορισμένες όψεις του ένα μικρό κόλπο, μια επίπεδη θάλασσα, το πράσινο φως που μοιάζει τόσο καθαρός ο αέρας. Εμείς θερμάνει την αντίδραση σε ένα μικρότερο τείχος ελαφρώς προεξέχοντα με χιλιάδες μικρές τρύπες και να αρχίσει την πρώτη φάση της αναπόφευκτης πτώσης. Το νερό είναι ακόμα κρύο και ένα ελαφρό αεράκι πίσω μας συνεχώς.
Η πρώτη ημέρα της βαθιά νερά είναι σίγουρα η πιο συναρπαστική στιγμή, αλλά επίσης το πιο τραυματικό. Το μυαλό είναι η φρεγάτα οπτική παράγοντας, ανάλογα με το πού είστε το φθινόπωρο είναι περισσότερο ή λιγότερο φοβισμένος, ώστε να μπορείτε να επικεντρωθεί περισσότερο στην άνοδο, μπορείτε να τραβάτε μόνο τα βύσματα, ελπίζοντας ότι η επόμενη θα είναι καλύτερη από την προηγούμενη, παράγοντας συνεχώς να σκεφτόμαστε "επιπτώσεις στο νερό", θα χάνω με τίποτα, αλλά είναι αναπόφευκτο, διότι είναι η πρώτη ημέρα, την πρώτη φορά. Αν θέλετε να δοκιμάσετε το νέο αυτό τρόπο για την αντιμετώπιση της ανόδου γίνεται εμφανής σε αυτό το στάδιο. Απλά μην σταματήσει τώρα, αλλιώς θα παραμένει μόνο η μνήμη του "στρες".
Ο νους δημιουργεί ασυνείδητα τους περιορισμούς για την προστασία μας. Κάθε φορά που προσπαθούμε μια νέα πειθαρχία, μη γνωρίζοντας ακόμη τους κινδύνους που έχετε να είναι επιφυλακτικοί και ο φόβος γίνεται ένα καλό φρένο, εμείς απλά πρέπει να αναγνωρίσει και να εξετάσει τους πραγματικούς κινδύνους, τότε όλα μετατρέπεται σε ένα όμορφο παιχνίδι.
Αντιλαμβανόμαστε ότι γρήγορα το νερό παραμένει σε ορισμένα ύψη και που δεν είναι δύσκολο, πράγματι είναι ένα καλό μαξιλάρι συντριβή που σας περιβάλλει, το σημαντικό πράγμα είναι να πέσει σε ευθεία με τα πόδια-πόδια ενδεχομένως κλείσει (ειδικά για τους άνδρες). Συνεχίζουμε την περιήγησή μας, προσεγγίζουμε κάθε γραμμή φαίνεται salibile, ο βράχος, φυσικά, είναι ένα παρθένο, ενίοτε διασπά και τα βαρέλια είναι συνήθως πολύ γεμάτη σκόνη, τόσο μεταξύ των προσπαθειών και άλλα με τη σειρά του γίνεται καθαρισμός ενός μικρού », με αποτέλεσμα το επόμενο φθινόπωρο. Το παιχνίδι έχει επανειλημμένα groped μια διαδρομή έως ότου ένας από εμάς ανακαλύπτει έβγαλε σε κάποιο περβάζι ή καταλήξει σε μια σαφή ronchia που σηματοδοτεί το τέλος ή σε σπάνιες περιπτώσεις φτάνουν στην κορυφή, ακόμα και ο μόνος τρόπος είναι κάτω από το άλμα. Σε καμία περίπτωση δεν allaghiamo εντελώς φουσκωτά Roby μας να ανακτήσει οποιαδήποτε απώλεια, salendoci παραπάνω εντελώς υγρό γρήγορα να γεμίσει με νερό, απολαμβάνοντας όλα όσα είναι μέσα, συμπεριλαμβανομένων των μαγνησίτη, το οποίο μετατρέπεται σε ένα υγρό που γίνεται άχρηστα και palpates η μόνη λύση. Το νέο παιχνίδι είναι δύσκολο, καθώς τα παιδιά συνεχίζουν να αλλάζουν γραμμές, έρευνα και να ληφθούν μέτρα, όποτε είναι δυνατόν.
Ρομπέρτο, ο ορειβάτης, σημειώσεις προσφορά από το μεγάλο τοίχο, που αναζητούν νέα μέτρα, ενώ ανεβαίνουμε. Εν τω μεταξύ, οι άλλες στάσεις στις στενές προεξοχές κοντά τις αναχωρήσεις αμηχανία μελέτη η πιθανή παρουσία των μεδουσών. Συχνά οι τρέχουσες προσεγγίσεις στους τοίχους, την ομαδοποίησή τους στους κόλπους όπου παραμένουν παγιδευμένοι για ώρες. Είναι μικρά και κοκκινωπό, αλλά δεν είναι πολύ επικίνδυνο σε περίπτωση επαφής orticanti. Ir
ένιο άγγιξε για μια στιγμή από μια και έχει βρεθεί δύο σημεία παχύ και επώδυνη, όπως εγκαύματα.
Είναι κρύο, φυσάει, δεν αρκεί για να στεγνώσει γρήγορα μετά την κατάδυση, έτσι ώστε να επιστρέψουν με το πλοίο για να φάει και να πάρει πίσω λίγο. Η βραχώδης ακτογραμμή είναι πολύ μεγάλη, δεν έχει νόημα να μείνουμε μόνο στον ίδιο τοίχο. Πρόσφατα αναγεννημένη τα βιογραφικά παιχνίδι, εμείς spostiamoin λειτουργία του ήλιου μέχρι να πάρει κάτω από έναν απότομο τοίχο τέλεια με κάθε τρόπο, το σκηνικό, περβάζια πλευρά αρκετά άνετα για να στεγνώσουν και τον ήλιο αργά. Κάθε στη συνέχεια προσπαθήστε διαδρομές που βλέπει πιο εφικτή, σε απόλυτη αρμονία με την θέση, χωρίς βαθμό, τα ονόματα, τίποτα, απλά να. Το γεγονός ότι υπάρχει ένα μαξιλάρι σχοινί ή συντριβή είναι το πιο όμορφο μέρος αυτής της πειθαρχίας, ο στόχος γίνεται εντελώς αποξενώσει το μυαλό όλων, απαλλαγμένο από όλους τους περιορισμούς και το ασυνείδητο να είναι μόνος με το βράχο, το οποίο στη συνέχεια γίνεται η " δεσμός μεταξύ των δύο «κόσμους»: τη θάλασσα και τη γη. Δεν χρειαζόμαστε άλλο. Νομίζω ότι αυτή είναι η πνευματικότητα και η καθαρότητα της βαθιά νερά.
Το βράδυ έρχεται σε μια στιγμή, ας πάμε πίσω στο σκάφος και κατά μήκος της μικρής τέντωμα στα πρόσωπά του σκάφους από καουτσούκ σε όλους ρολόι του φωτίστηκε όπως λαμπτήρες, είμαστε και πάλι σαν παιδιά το κίνητρο να ασχοληθούμε με το νέο «παιχνίδι» του καλοκαιριού.
Η επόμενη ημέρα ταξιδεύουμε με σκάφος, φτάνουμε σε μια εντυπωσιακή σπηλιά, περίπου 15 μέτρα ύψος, με ανώτατο ύψος των 3 μέτρων και το αρχικό της μήκος περίπου 10 μέτρα. από τότε που προεξέχει πρόσωπο γεμάτο νερό που λαμβάνονται γύρο και με θέα τη θάλασσα, τέλεια. 
Μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι πλησιάσαμε η βάση είναι ένα χαλί από μέδουσες, μικρά αλλά παντού. Κανείς δεν τολμά να φύγει από το φόβο της πτώσης σε αυτόν, χωρίς αμφιβολία πολύ μέχρι Guido γενναία ανοίγει το δρόμο. Έχουμε σχεδόν ντύσει με χειμωνιάτικα ρούχα, εσώρουχα και μακρυμάνικη μπλούζα με ψηλό γιακά να περιοριστεί η επαφή μπήκε στο νερό. Η επιλογή φαίνεται να είναι αποτελεσματικές, κανείς δεν καίει έξω, όλοι αισθάνονται τα πιο εντυπωσιακά γραμμές, με τον Guido Δαβίδ, και εμείς προσπαθούμε βυζιά, αλλά η ρωγμή στη μέση γίνεται πολύ φωτοβολίδες επίσης πάντα παρόντα στο αλάτι που μας κάτω επανειλημμένα, αλλά Αυτό είναι μέρος του παιχνιδιού είναι διασκέδαση και είμαστε στην ευχάριστη θέση να προσπαθήσουμε ακόμη.
Μια ομάδα Γερμανών δύτες μας παρακολουθούν από ένα μεγάλο σκάφος για μερικές ώρες, χωρίς να καταλαβαίνουν τι κάνουμε, μερικές φορές προσπαθούν ένα σφύριγμα ή ένα χειροκρότημα, αλλά δεν καταλαβαίνω το λόγο για την αναρρίχησή μας. Θα έχουν να κοιτάξουμε λίγο ως κάτι νέο και στη συνέχεια να πάει μακριά.
Μετά από μερικές ώρες κατά πάσα πιθανότητα οι τρέχουσες εντείνεται, δεν ξέρω, αλλά υπάρχει ένα ακαθόριστο αριθμό των μεδουσών, περίπου τρεις φορές εκείνοι που βρίσκονται στην αρχή, να πέσουν πάνω γίνεται πολύ επικίνδυνο γι 'αυτό αποφασίζουν να φύγουν.
Στην αργά το απόγευμα πάμε να Αλγκέρο να προμηθεύονται ό, τι λείπει και να περπατήσετε λίγο »στο έδαφος μεταξύ των όμορφων παλιούς δρόμους που περιβάλλουν το λιμάνι. Όλοι ψάχνουν για μια βόλτα με το τι χρειάζεται, μέχρι να συγκεντρωθούν για δείπνο το βράδυ λέγοντας τα συναισθήματα εμπειρία σε αυτές τις πρώτες ημέρες. Αμέσως μετά από την πέψη ως μια άσκηση για μια καλή απόδοση στο πεζοδρομημένο κέντρο του λίγο φαγητό για να «πνεύμα μας, όπως ένα παιδί βρεθεί κάνοντας μια μικρή« υγιή »ογκόλιθο Street», όπου είναι δυνατόν, πρόσφατα κλαδεύονται δέντρα, πινακίδες , πέτρινους τοίχους, μέχρι αργά το βράδυ. Μερικές φορές είναι σημαντικό να αφήσει να πάει και να σπάσει το καλούπι.
Οι λίγες μέρες που απομένουν από αναρρίχηση σε τοίχους για να τους αφιερώσει στο πλησιέστερο λιμάνι, τις καμάρες και τα εξέχοντα είναι τέλεια για το σκοπό μας. Η μέδουσα τώρα μας συντροφεύουν παντού, αλλά είμαστε σχεδόν συνηθίσει, ανεβαίνουν, ωστόσο, διστάζει λίγο "λίγο περισσότερο από τη στιγμή που θα φύγει, γνωρίζοντας τον ... finirci
Το πλήρωμα διασκεδάζει να μας δει live τη νέα αυτή πραγματικότητα, που μας ενθαρρύνουν συχνά έξω από το πλοίο είναι αγκυροβολημένο mo
LTO πιο κοντά στο να είναι σε θέση να μας παρατηρούν. Πιρς που καθορίζονται τώρα σε μια αιώρα του μας παρακολουθούν χωρίς σχόλια, για τις ημέρες της συμβίωσης δεν έχει σχολιάσει αυτό το διαφορετικό στυλ της αναρρίχησης, ο οποίος γνωρίζει ότι η ιδέα έχει κάνει αυτό το άθλημα και σε μας ότι πρέπει να συνεχίσουμε δυνατά συναισθήματα, αμαρτία θα ήταν ενδιαφέρον την άποψή του από το εξωτερικό. Για το υπόλοιπο του πληρώματος είναι διαφορετική, γιατί όσο ανεβαίνουμε και αναζητούν ήθελε να προσπαθήσει πάρα πολύ.
Εν τω μεταξύ Ειρήνη εφευρίσκει νέες γραμμές επεκτάσιμη επανάληψη, ακολουθούμε αδυσώπητα, το "παιχνίδι" δεν υπήρξε ποτέ κουρασμένος, μέχρι Ρομπέρτο μετά από επικοινωνία με φίλους σε αξιόπιστες καιρικές συνθήκες, μας προειδοποιεί ότι είναι καιρός να επιστρέψει, παρά μια θύελλα έρχεται σοβαρά, να το αποφύγετε θα πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα μακριά. Όλα τα "νέου κόσμου" μας τελειώνει σε μια στιγμή, όμως, και ήταν όμορφα. Ποτέ δεν θα πάψει να ευχαριστήσω αυτά τα καταπληκτικά τους φίλους που μας έχουν δώσει μια μοναδική, νέα, γεμάτη από συνεχή και βαθιά συναισθήματα.
Το ταξίδι είναι λίγο πίσω », πιο ζωντανή από την πρόοδο, τα κύματα ακόμα αιφνιδιαστικά αν και κάποιες μικρές αρχίζουν να βγαίνουν, Πιρς δείχνει τα πρώτα σημάδια της ανεπάρκειας, πριν από τη νιοστή αποβάλουν διαγωνισμό μεταξύ του Δαβίδ και Guido, δύο ενήλικες, που λειτουργούν σαν παιδιά. Ακόμα προσπαθήσετε να αφαιρέσετε την τελευταία λέξη για τα beats του Πιρς, αλλά μάταια, η εμπειρία της ζωής τους είναι πολύ περιορισμένα για να ασχοληθεί μαζί του. Καθισμένος πάνω απ 'όλα από εμάς πιστεύουμε ότι πίσω σε εκείνες τις ημέρες έζησε, φιλία, εκπλήξεις, διασκέδαση, και να αναπτυχθούν μαζί. Χάρη σε όλους σας παιδιά, πέρασα μερικές από τις καλύτερες μέρες της ζωής μου.
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
- Καλύτερος χρόνος:
- Από το Μάιο μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου.
- Χρήσιμες συμβουλές:
- Πλησιέστερο λιμάνι: Αλγκέρο
- Είναι πιο εύκολο να ανεβαίνουν με τα σορτς.
- Μετακίνηση σε διαφορετικές σακούλες-μαγνησίου μέσα σε μια νάιλον θήκη μεταφοράς, ή να χρησιμοποιείτε μόνο ένα πλαστικό ύφασμα εύκολα πέφτουν, το βασικό υγρό κιμωλία.
- Φέρτε τους δύο ζευγάρια παπούτσια, κατά προτίμηση παλιά, θεωρούν ότι με το αλάτι ξηρό και ταλαιπωρημένο δέρμα.
- Φέρτε μια πετσέτα μέσα σε νάιλον σακούλες.
- Είναι επιτακτική ανάγκη μια βάρκα για να προσεγγίσει τους τοίχους.
- Χώρους αναφοράς για πληροφορίες βαθιά νερά και βράχια γύρω από το ξενοδοχείο:
- Πληροφορίες για εκδρομές:
Ρωτήστε Λουκά Μέχρι: 347-2283978
Ιστοσελίδα: www.flashvela.it
Porto Sole - Σαν Ρέμο
Τηλ. 0184-532483